සීතල මන්දිරය 1 කොටස [අභිරහස් කතා/නවකතා]

13 වන දිගහැරුම

මේ අතර, මාධව සීතල මීදුම පීරමින් නුවරඑළිය නගරයට ළඟා විය. නගරය මළගෙයක් මෙන් අද්භූත ලෙස නිහඬය. වීදි ලාම්පු ද ඝන මීදුම අතරින් බොඳ වී පෙනේ. ඔහු තම මිතුරා පැවසූ පැරණි බස් නැවතුම්පොළ අසලින් යතුරුපැදිය නතර කළේය.

එක්වරම, මීදුම් පටලයන් අතරින් කළු පැහැති අද්භූත වාහනයක් මාධව අසලට සෙමින් ළඟා විය. එහි ප්‍රධාන ලාම්පු නිවා දමා තිබූ අතර, වාහනයේ වීදුරු ද සම්පූර්ණයෙන්ම කළු කර තිබුණි. මාධවගේ හදවත බියෙන් හා නොසන්සුන්කමෙන් වේගයෙන් ගැහෙන්නට විය. මීදුම අතරින් මතුවූ ඒ කළු පැහැති වාහනය දෙස ඔහු බලා සිටියේ දැඩි අවධානයකිනි. වාහනයේ එන්ජිම ක්‍රියා විරහිත වීමත් සමඟ, නිහඬ නුවරඑළිය නගරය තවත් බියකරු නිහඬතාවයකින් වෙළී ගියේය.

සෙමින් වාහනයේ ඉදිරිපස දොර විවෘත විය. ඒ සමඟම වාහනය තුළ තිබූ අඳුරු ආලෝකය මීදුම අතරට කාන්දු විය. මීදුම් සෙවනැලි අතරින් පිටතට පැමිණියේ මාධව හොඳින්ම හඳුනන, ඔහුගේ විශ්වාසවන්තම මිතුරාය. තමා ඇඳ සිටි කබායේ කරපටිය ඉහළට නමාගෙන වටපිට බැලූ ඔහු, කිසිවෙකුගේ හෝ අවධානයක් යොමු නොවන පරිදි ඉතා ක්ෂණිකව සහ සූක්ෂ්ම ලෙස මාධව සිටි දෙසට පියනැගුවේය.

"උඹ පරිස්සමෙන් නේද ආවේ මාධව? මඟදී කවුරුත් පස්සෙන් පැන්නුවේ නැහැ නේද?" මිතුරා පහත්, බර හඬින් ඇසුවේය. ඔහුගේ දෑස් මීදුම අතරින් අවට අඳුරු වීදි දෙසට යොමුව තිබුණි.

"නැහැ, කාටවත් සැකයක් හිතුණේ නැහැ. මම හැම සලකුණක්ම මඟහරිමිනුයි ආවේ. උඹ ඉල්ලපු හැම සාක්ෂියක්ම මම අරන් ආවා," කියමින් මාධව තමා සන්තකයේ තිබූ, ජීවිත අවදානමෙන් රැකගත් වැදගත් සාක්ෂි සහ ලේඛන අඩංගු පාර්සලය මිතුරා අතට පත් කළේය. මිතුරා එය දෑතින්ම ගෙන, ඉතා සුරක්ෂිතව තම දිගු කබාය තුළ සඟවා ගත්තේය.

ඉන්පසු ඔහු නැවතත් වාහනය දෙසට ගොස් එහි පිටුපස දොර විවෘත කළේය. ඔහු එතැනින් විශාල ගමන් බෑගයක් සහ ඝනකම් කළු පැහැති ෆයිල් කවරයක් පිටතට ගෙන මාධව වෙත පැමිණියේය.

"මේ බෑගයේ උඹට ඉදිරි දවස් කිහිපයට අවශ්‍ය කරන කෑම බීම වගේම, වෙනත් අත්‍යවශ්‍ය දේවල් තියෙනවා. හැබැයි ඒ හැමදේටම වඩා වැදගත් දෙයක් මේකේ තියෙනවා," මිතුරා බෑගයේ රහස් සාක්කුවක් හැර කුඩා උපකරණ කිහිපයක් පෙන්වීය. "මේවා අර මන්දිරය ඇතුළේ වගේම පිටතත් රහසිගතව සවි කරන්න පුළුවන් අතිශය සූක්ෂ්ම, නවීනතම කැමරා උපකරණ. මේවා සවි කළාට පස්සේ ඕනෑම තැනක ඉඳන් මන්දිරය ඇතුළේ වෙන දේවල් වගේම පිටත වෙන දේවල් බලාගන්න පුළුවන්. කාටවත්ම මේවා අහුවෙන්නේ නැහැ."

මාධව ඒ කුඩා කැමරා දෙස බලා, පසුව මිතුරාගේ අතේ තිබූ ඝනකම් ෆයිල් කවරය දෙස කුතුහලයෙන් යුතුව බැලුවේය. මීදුම් සෙවනැලි අතරින් ඒ දෙස බලද්දී මාධවට දැනුණේ යම් තිගැස්මකි.

"මොනවාද මේ ෆයිල් එකේ තියෙන්නේ?" මාධව ඇසීය.

මිතුරා මදක් ඉදිරියට නැමී, හඬ තවත් පහත් කළේය. "මාධව... මේකේ තියෙන්නේ අර මන්දිරය ඇතුළේ මේ වෙනකම් සිද්ධ වුණු, වහපු හැම අපරාධයක් ගැනම තොරතුරු. ඒ වගේම ඒ අපරාධ විමර්ශනය කරන්න එක එක කාලවලදී පත් කරපු හැම නිලධාරියෙක් ගැනම, ඔවුන්ට මොකද වුණේ කියන සියලුම රහස් වාර්තා මේකේ තියෙනවා. ඒ හැමෝම එක්කෝ අතුරුදහන් වෙලා, නැත්නම් අභිරහස් විදියට මියගිහින්!"

මිතුරා කී දේ ඇසෙද්දී මාධවගේ මුළු ඇඟම කිලිපොලා ගියේය. නමුත් මිතුරා එතැනින් නැවතුණේ නැත.

"ඒ වගේම මම තව අමතර, ඉතාමත් වැදගත් දෙයකුත් හොයාගත්තා මාධව..." මිතුරා මදක් නැවතී මාධවගේ දෑස් දෙස කෙලින්ම බැලුවේය. "උඹට මතකද අර අපිට හම්බ වුණු විශේෂිත පෑන? මම ඒ ගැන තව ටිකක් හෙව්වා. ඒ පෑන අයිති වීරසිංහ කියන කෙනාට කියලා මම කලින් උඹට කිව්වනේ. උඹ දන්නවද... ඔහු ඩොක්ටර් සුජීවගේ හොඳම මිතුරා!"

"ඩොක්ටර් සුජීවගේ...?" මාධව පුදුමයෙන් ඇසුවේය.

"ඔව්, මගේ පරීක්ෂණවලින් සියයට සියයක්ම ඒක තහවුරු වුණා. ඒ වගේම ඔවුන් දෙන්නම ඇත්තටම ගොඩක් හොඳ, අවංකව සමාජයට සේවයක් කරපු දෙන්නෙක්. ඒ වගේ ගුණවත් මිනිස්සු දෙන්නෙක් මේ වගේ අඳුරු කුමන්ත්‍රණයකට අහුවුණේ කොහොමද, ඔවුන්ට ඇත්තටම මොකද වුණේ කියන එක තමයි දැන් උඹලට මුලින්ම හොයන්න තියෙන ලොකුම අභියෝගය. උඹලා පරිස්සම් වෙන්න ඕනේ මාධව. අපි මේ හැසිරෙන්නේ මිනී කන වෘකයන් රැලක් මැද කියලා මට හිතෙනවා. උඹලා ඔයිට වඩා උඹලගේ ආරක්ෂාව ගැන සැලකිලිමත් වෙන්න ඕනේ."

මිතුරාගේ ඒ බරපතළ වදන් නුවරඑළියේ සීතල සුළඟ සමඟ මුසුවී මාධවගේ සිත තවත් නොසන්සුන් කළේය. මීදුම තදින්ම නගරය වසා ගනිද්දී, මිතුරා නැවතත් රහසිගතවම වාහනයට නැඟී නොපෙනී ගියේය. සැබෑ අපරාධකරුවන්ගේ වෙස්මුහුණු ගැලවීමේ සහ මේ අභිරහස විසඳීමේ මුළු බරපතළ වගකීමම දැන් මාධවගේ හා මේඝගේ දෑතට පත්ව තිබුණි.

මිතුරා පිටව ගිය පසු, මාධව ලැබුණු බෑගය සහ ෆයිල් කවරය ද රැගෙන මීදුම අතරින් නැවතත් මන්දිරය දෙසට ගමන් කළේය. සීතල සුළඟ ගත වෙළා ගත්තද, ඔහුගේ සිත තිබුණේ දැඩි නොසන්සුන්කමකය.

ඔහු සෙමින් මන්දිරයේ දොර විවෘත කර ඇතුළු වන විට, මේඝ සාලයේ අසුනකට වී බලා සිටියේය. ඔහුගේ මුහුණේ වෙනදා දකින සන්සුන්කම වෙනුවට තිබුණේ දැඩි නොසන්සුන්කමක් සහ අඳුරු ස්වභාවයකි. ඔහුගේ දෑස්වලින් යම් කැලඹීමක් මාධවට පැහැදිලිවම පෙනුණි.

නමුත්, සුලෝචනාගේ ආත්මය තමා ඉදිරියට පැමිණි බව හෝ තමා දුටු දේ පිළිබඳ කිසිදු ඉඟියක් මාධවට නොකීමට මේඝ වගබලා ගත්තේය. ඔහු ඒ බියකරු රහස තමා තුළම තද කරගෙන සිටියේය.

"මේඝ... උඹ මම ගියාට පස්සේ නිදාගත්තේ නැද්ද?" මාධව ඇසුවේ ඔහුගේ මුහුණේ වෙනස හඳුනා ගැනීමට උත්සාහ කරමිනි.

"ඔව්... උඹ එනකම් බලාගෙන හිටියේ," මේඝ කෙටි පිළිතුරක් දුන්නේය. ඔහුගේ හඬ වෙනදාට වඩා බෙහෙවින් වෙනස් වී තිබුණි.

මාධව තමා රැගෙන ආ විශාල බෑගය සහ අනෙකුත් උපකරණ සාලයේ තිබූ ලී මේසය උඩින් තැබුවේය. ඉන්පසු ඔහු තමා සතු වූ වටිනාම වස්තුව, එනම් මිතුරා දුන් ඝනකම් කළු පැහැති ෆයිල් කවරය දෑතින්ම ගෙන මේඝ වෙත දිගු කළේය.

"මේක බලපන් මේඝ... මගේ යාළුවා මේක ගෙනත් දුන්නේ. මේ මන්දිරය ඇතුළේ මේ වෙනකම් සිද්ධ වුණු හැම අපරාධයක් ගැනම, ඒ වගේම ඒවට සම්බන්ධ වුණු හැමෝම ගැනම සියලුම රහස් තොරතුරු මේ ෆයිල් එකේ තියෙනවා," මාධව පැවසුවේ දැඩි විශ්වාසයකින් යුතුවය.

මේඝ මදක් පසුබට වී, පසුව මාධව දෙස බලා ඒ ෆයිල් කවරය තම අතට ගත්තේය. ඔහුගේ දෑත් සුළු වශයෙන් වෙවුලන්නට වූ අතර, මන්දිරයේ අඳුරු ආලෝකය මැද ඔහු ඒ දෙස බලා සිටියේ සිතේ උපන් බියත්, කුතුහලයත් වසන් කර ගැනීමට උත්සාහ කරමිනි.

මේඝ සෙමින් ෆයිල් කවරය විවෘත කළේය. එහි මුල්ම පිටුවේ තිබුණේ පැරණි, අඳුරු ඡායාරූප කිහිපයක් සහ අත්අකුරින් ලියන ලද වාර්තාවකි.

"මාධව... මේ බලන්න," මේඝ ෆයිල් එකේ තිබූ එක් ඡායාරූපයක් දෙසට ඇඟිල්ල දිගු කරමින් පැවසීය. ඔහුගේ හඬේ තිබුණේ දැඩි පුදුමයකි. මාධව ද මේඝ අසලට වී ෆයිල් එක දෙසට එබුණේය.

එහි තිබුණේ තරුණ වියේ පසුවන පුද්ගලයන් දෙදෙනෙකු ඉතා සුහදශීලීව සිනාසෙමින් සිටින ඡායාරූපයකි. ඒ ඡායාරූපයට යටින් රතු පෑනෙන් ලියා තිබූ සටහන දුටු මාධවගේ දෑස් විශාල විය.

"ඩොක්ටර් සුජීව සහ වීරසිංහ..." මාධව මෙනෙහි කළේය.

"ඔව් මේඝ, මගේ මිතුරා හොයාගත්තා කිව්ව දේ මේකෙන් සියයට සියයක්ම ඔප්පු වෙනවා. වීරසිංහ සහ ඩොක්ටර් සුජීව කියන්නේ නිකම්ම අඳුරන දෙන්නෙක් නෙමෙයි, ඔවුන් දෙන්නා පණ වගේ හිටපු හොඳම යාළුවෝ!" මාධව ෆයිල් එකේ ලියා තිබූ විස්තර කියවමින් පැවසීය. "මේකේ තියෙන විදියට ඔවුන් දෙන්නම මේ සමාජයට ලොකු සේවයක් කරපු, හැමෝම ගරු කරපු ඉතාමත් හොඳ මිනිස්සු දෙන්නෙක්."

"ඒ කියන්නේ අර අපිට හම්බ වුණු විශේෂ පෑන අයිති වීරසිංහ, ඩොක්ටර් සුජීවගේ හොඳම යාළුවා නම්... ඔවුන් දෙන්නටම මේ මන්දිරය ඇතුළේදී මොකක් හරි ලොකු විපතක් වෙලා තියෙනවා," මේඝ ගැඹුරු කල්පනාවකට වැටෙමින් පැවසීය. මේඝ ෆයිල් එක දෙස බලාගෙනම නිහඬ විය. ඔහුගේ සිත තවත් කැළඹිණි. ඩොක්ටර් සුජීව සහ වීරසිංහ හොඳ මිනිසුන් බව ෆයිල් එකෙන් කියැවෙද්දී, මීට සුළු මොහොතකට පෙර තමා දුටු සුලෝචනාගේ ආත්මය මෙහි ඇති අඳුරු සත්‍යය ගැන තමාට කියන්නට හැදූ රහස කුමක්දැයි මේඝ තනියම කල්පනා කරන්නට විය.

*****

මේඝ මන්දිරයේ ඉහළ මාලයේ සඳලුතලයට වී මීදුම දෙස බලා සිටියේය. එකවරම ඔහුගේ පිටුපසින් මතු වූයේ සීතල සුළඟක් වැනි හැඟීමකි. පියදාස තමාට පෙනෙන මානයේ නිසලව සිටගෙන සිටියේය. මේඝ සෙමින් හිස ඔසවා මද අඳුරේ සිටගෙන සිටින පියදාස දෙස බැලුවේය.

"මහත්තයාගේ යාළුවා අලුත් තාක්ෂණය මන්දිරයට හඳුන්වලා දෙනවා වගේ," පියදාස පැවසීය.

මේඝ සිනහ නොවී පියදාස දෙසට හැරුණේය. "ඔව් පියදාස, සාක්ෂි විතරක් නෙවෙයි, අපේ ඇස්වලට නොපෙනෙන තැන් බලන්න අපිට උපකරණ ඕන වෙනවා."

"ඇස්වලට වඩා හිත කියන දේ විශ්වාස කරන එකයි මේ වගේ තැන්වලදී වැදගත් මහත්තයා," පියදාස ගුප්ත ලෙස පැවසීය. "ඔබේ ප්‍රතිවාදියා මේ මන්දිරයේ අඳුරටත් වඩා පරණයි. ඔහු දන්නවා ඔබ බලන තැනයි, ඔබ නොබලන තැනයි දෙකම. මාධව මහත්තයා කැමරා හයි කළාට, ඒ කැමරා දකින්නේ සතුරාට පේන්න ඕන දේ විතරක් වෙන්න පුළුවන්."

මේඝ පියදාසට තවත් සමීප විය. "පියදාස, තමුන් මට කිව්වා ප්‍රතිවාදියාට තමුන්ව මරන්න බැහැ කියලා. හැබැයි ඔහුට තමුන්ව නැති කරන්න පුළුවන් ක්‍රමයක් තියෙනවා කියලත් කිව්වා. ඒ මොකක්ද?"

"මහත්තයෝ, ඒක 'සිරගත කිරීමක්'. මාව මේ මන්දිරයට බැඳිලා තියෙන්නේ සුලෝචනාගේ අතුරුදහන් වීමයි, ඒ පලියයි විතරක් නිසා නෙවෙයි. මගේ ආත්මය මෙතන රඳවාගෙන ඉන්න යම් 'වස්තුවක්' මේ මන්දිරය ඇතුළේ තියෙනවා. ප්‍රතිවාදියා ඒක හොයාගත්තොත්, මට ඔබව රකින්න බැරි වෙනවා විතරක් නෙවෙයි, මටත් සදහටම අඳුරේ අතුරුදහන් වෙන්න සිද්ධ වෙනවා."

මේඝගේ සිතට තදින්ම වැදුණේ 'වස්තුවක්' යන වචනයයි. "ඒ කියන්නේ ප්‍රතිවාදියා තාමත් ඒක හොයනවා?"

"ඔව්... ඔහුත් ඒක හොයනවා. ඔබත් ඒක හොයනවා. හැබැයි ඒක තියෙන්නේ ඔබ දැන් හොයාගත්ත උමඟටත් වඩා ගැඹුරු තැනක," පියදාස පවසමින් මීදුම අතරට පියවර තැබීය. "පරෙස්සමෙන් මහත්තයා..."

පියදාස මීදුම තුළ නොපෙනී ගියද, මේඝගේ මනස තව තවත් අවුල් විය. පියදාස වැනි අමනුෂ්‍ය බලවේගයක් පවා බිය වන ඒ 'වස්තුව' කුමක්ද? මිනීමරුවා එය සොයාගතහොත් සියල්ල අවසන් බව පැහැදිලිය. ඔහු වහාම වත්ත දෙස බැලුවේ මාධව ආරක්ෂිතව සිටීදැයි පරීක්ෂා කිරීමටය.

ඒ මොහොතේ මන්දිරයෙන් පිටත මීදුම අතරින් මාධව වේගයෙන් දිව එන හඬ ඇසුණි. ඔහුගේ මුහුණ බියෙන් සුදුමැලි වී තිබුණි. මාධවගේ හතිලන හඬ කාමරය පුරා දෝංකාර දුන්නේය. "මේඝ, ඒක අමුතුම සෙවනැල්ලක්! මම කැමරාව හයි කරලා හැරෙනකොටම ගබඩාව ඇතුළේ කවුරුහරි ඉන්නවා දැක්කා. ඒත් මම පස්සෙන් යනකොට ඒ රුව අතුරුදහන් වුණා."

මේඝ සෙමින් දිගු හුස්මක් ගත්තේය. පියදාස පැවසූ දේ සහ මාධව දුටු දේ අතර යම් සබඳතාවක් ඇති බව ඔහුට වැටහිණි. තවමත් ඔහුගේ පපුවේ සුලෝචනාගේ ඒ වේදනාත්මක හෘද ස්පන්දනය දැනෙමින් තිබේ. ඇගේ වේදනාව ඔහුට පවසන්නේ සතුරා ඉතාමත් සමීපයේ සිටින බවයි.

මේඝ තමාගේ පිස්තෝලය තදින් අල්ලා ගත්තේය. ඔහු තුළ ඇති සුලෝචනාගේ වේදනාව දැන් ක්‍රමයෙන් ස්ථාවර අධිෂ්ඨානයක් බවට පත්වෙමින් තිබේ. අනෙකුත් සියලු නිලධාරීන්ට කරගත නොහැකි වූ දේ තමා කෙසේ හෝ අවසන් කළ යුතු බව ඔහුට තදින්ම හැඟුණි.

********

රැය උදා වනවිට මුළු මන්දිරයම වෙළා ගන්නේ අද්භූත, හුදෙකලා නිහඬතාවයකි. මන්දිරයේ සතර කොනම දැන් සූක්ෂ්ම ලෙස කැමරා පද්ධතියට හසු වුවද, කළු ලෝගුධාරියාගේ අනපේක්ෂිත පැමිණීම ගැන තිබූ බිය නිසාම මේඝ සහ මාධව ස්ථිර තීරණයකට පැමිණියහ.

 ඔවුන් දෙදෙනා රාත්‍රිය පුරා මාරුවෙන් මාරුවට නිදි වරමින් මන්දිරය මුර කිරීමට පටන් ගත්හ. එක් අයෙකු ලැප්ටොප් තිරය දෙස දෑස් දල්වාගෙන සීරුවෙන් සිටිද්දී, අනෙකා කෙටි නින්දක් ලැබීය. ඉන්පසු පැය කිහිපයකින් නැවතත් ඔවුනොවුන් මාරු වූහ.

නමුත් මාධව කිසිසේත්ම නොදන්නා, මේඝ පමණක් දන්නා රහසක් ඒ නිහඬ රාත්‍රීන් තුළ සැඟව තිබුණි. මුරය මේඝට භාර වන සෑම අවස්ථාවකම, ඔහු මන්දිරයේ සඳලුතලයෙන් හෝ ජනේලයෙන් පිටත ඇති අඳුරු වත්ත දෙස නෙත් යොමා සිටියේය. මන්දිරය ඇතුළත සිට මාධව රෑ නිදි වරද්දී, මන්දිරයට පිටතින්, කළු අඳුරට මුවා වී තවත් කෙනෙකු ඔවුන්ට පූර්ණ ආරක්ෂාව සපයමින් සිටියේය. ඒ පියදාසය. වත්තේ ඇති මහා විශාල ගස් අතරින් සහ අඳුරු පඳුරු අස්සෙන් පියදාසගේ සෙවනැල්ල නිහඬව ගැවසෙන අයුරු මේඝ කිහිප වතාවක්ම දැක තිබුණි. ඔහු වටපිටාව ගැන දැඩි සෝදිසියෙන්, මන්දිරය දෙසට එන ඕනෑම අනතුරක් තමා වෙතට නතු කරගන්නාක් මෙන් අඳුරේම පියවර තබමින් සිටියේය.

"මාධව දැනගත්තොත් කලබල වෙයි," මේඝ තනිවම සිතුවේය. ඒ නිසාම ඔහු ඒ රහස මාධවගෙන් දැඩිව සඟවා ගත්තේය. රැය පුරා මාධව ලැප්ටොප් තිරය දෙස බලමින් තාක්ෂණයෙන් ආරක්ෂාව සොයද්දී, මේඝ ජනේලයෙන් පිටත අඳුර දෙස බලා සැනසුම් සුසුමක් හෙළුවේය. පිටතින් එන සතුරෙකුට මන්දිරයට ඇතුළු වීමට නම්, මුලින්ම අඳුරේ සැඟව සිටින පියදාස නමැති ඒ නොපෙනෙන ප්‍රබල පවුර බිඳ දැමිය යුතුමය.

නමුත් මාධව සිතා සිටියේ මේ මන්දිරයේ අඳුර මැද ඔවුන් දෙදෙනා අසරණව තනිවී ඇති බවය. ඒ නිසාම, මාධව මේඝගේ ආරක්ෂාව ගැන ඕනෑවටත් වඩා වදවිය. මුරය මාරු වන වෙලාවට මේඝව තනි කර නිදාගන්නට පවා මාධව අදිමදි කළේය. හැම සුළු ශබ්දයකදීම ඔහු ගැස්සී නැගිට මුලින්ම සෙව්වේ මේඝ සිටින්නේ කොහේද කියාය.

මාධවගේ ඒ දැඩි වගකීම සහ බිය මිශ්‍ර වූ සැලකිල්ල දෙස මේඝ බලා සිටියේ මහා බරක් හිතේ තබාගෙනය. ‘මාධව මං ගැන මේ තරම් බය වෙන්නේ පිටතින් ඉන්න ඒ මිනීමරුවා ගැන විතරක් හිතලා. ඒත් ඔහු දන්නෑ... පියදාසගේ ඒ අද්භූත ආත්මය හැම තත්පරේකම මාව වට කරගෙන රැකවරණය දෙනවා කියලා,’ මේඝ ජනේලයෙන් පිටත අඳුරු වත්ත දෙස බලමින් තනිවම සිතුවේය.

 මේ සියල්ල දන්නා මේඝට, කිසිවක් නොදැන තමා වෙනුවෙන් අනවශ්‍ය ලෙස ලතැවෙන මාධව දෙස බලද්දී දැනුණේ අපැහැදිලි කණගාටුවකි. මාධවගේ ඒ දැඩි අවධානය තවදුරටත් ආදරණීය සැලකිල්ලක් පමණක් නොව, සත්‍යය වසන් කරගෙන සිටින මේඝගේ හිතට ලොකු වැරදිකාරී හැඟීමක් සහ නිහඬ පීඩනයක් ද එක් කරමින් තිබුණි.

එවැනිම තවත් අන්ධකාර රාත්‍රියකි. මාධව කිසිදු අතපසු කිරීමකින් තොරව ලැප්ටොප් තිරය දෙස දෑස් දල්වාගෙන සිටියේය. ගබඩා කාමරයේ සවි කර තිබූ රහස් කැමරාවලින් සජීවීව විකාශය වන දර්ශන පෙළ, ඒ වනවිටත් තිරය මත ඉතා පැහැදිලිව සටහන් වෙමින් තිබුණි.

එකවරම, නිහඬවම ගලාගිය ඒ දර්ශන පෙළෙහි යම් චලනයක් ඇති විය. කළු ලෝගුධාරියා ගබඩාව දෙසට ඇදෙමින් සිටියේය. ඔහුගේ පියවරවල්වල තිබුණේ කලබලකාරී ස්වභාවයකි; එමෙන්ම යම් නිශ්චිත ඉලක්කයක් වෙත දැඩිව ලොල් වූ, වියරු ස්වරූපයක් ද එහි ගැබ්ව තිබුණි. ඔහු කිසිදු පැකිලීමකින් තොරව සෘජුවම ඇදී ආවේ ගබඩාව ඇතුළත ඇති, රහස් උමං මාර්ගය විවෘත වන ඒ අභිරහස් ස්ථානය වෙතටයි. නමුත් ඔහුගේ මුහුණ කිසිසේත්ම දර්ශනය නොවීය. ඔහු උමං මාර්ගය අසල ඇති යකඩ දම්වැල් කිහිපයක් තදින් සොලවන්නට විය. නමුත් ඒ බරැති රහස් දොර පියන සෙන්ටිමීටරයකින් හෝ සෙලවුණේවත් නැත.

ඒ අසාර්ථක උත්සාහය දෙස බලා සිටි මේඝ සහ මාධවගේ මතකයට එකවරම නැගුණේ අපූරු සිදුවීමකි. ඒ, පසුගිය දිනෙක ඔවුන් දෙදෙනා එක්ව තමන් සිටින කාමරයේ තිබූ ඇඳ වෙනස් කළ ආකාරයයි. ඒ මතකයත් සමඟම ඔවුන් දෙදෙනාගේම මුවඟට නොදැනීම ලා සිනහවක් නැගුණි. මන්ද, ඔවුන් එදා කළ ඒ සුළු වෙනස් කිරීමත් සමඟම, මේ රහස් උමං මාර්ගයේ සමස්ත ක්‍රියාකාරීත්වයම සම්පූර්ණයෙන්ම අඩපණ වී ඇති බව දැන් සක්සුදක් සේ පැහැදිලි වී තිබුණි.

මේ අතර, තිරය මත සිටින ලෝගුධාරියා තමා ආ බලාපොරොත්තුව සුන් වීමෙන් දැඩි කෝපයකට පත්ව ඇති බව ඔහුගේ රළු සහ කලබලකාරී චලනවලින් මනාව පෙනෙන්නට තිබුණි. ඔහු දරාගත නොහැකි වියරුවකින් මෙන් බිත්තියට තම අතින්ම තදින් ගසා ගත්තේය.

"ඒ කියන්නේ... මූ මේ මන්දිරයට අපිට හොරෙන් රිංගන්න පාවිච්චි කරපු ප්‍රධානම රහස් පාර මේක..." මාධව තම හඬ පිටතට ඇසෙන්නට නොදී, රහසින් මෙන් මුමුණුවේය.

"ඔව්..." මේඝගේ තියුණු දෑස් තවමත් ලැප්ටොප් තිරයෙන් ඉවතට ගොස් තිබුණේ නැත. 

"එදා... මම මුලින්ම බය වුණු ඒ පළවෙනි දවසෙත්, මූ මේ උමඟෙන්ම මන්දිරය ඇතුළටම එන්න හදන්න ඇති. ඒත් මම ටෝච් එළිය දැකලා ඒ පස්සෙන් ආපු නිසා, ඌට එදා මන්දිරය ඇතුළට එන්න ඉඩක් ලැබුණේ නැහැ. ඌ එතැනින්ම ආපහු හැරිලා යනකොට තමයි මාව අර අතිධ්වනි කම්පනයට අහු කළේ..."

පිටත අඳුර තව තවත් ඝන වෙමින් මුළු වටපිටාවම ගිලගනිද්දී, තමා ආ අරමුණ ඉටු කරගත නොහැකි වූ කළු ලෝගුධාරියා, තමා පැමිණි ඒ අඳුරු මාර්ගයෙන්ම නැවතත් නොපෙනී ගියේය.

*****

 "මෙහි ඇති සියලු කෘති වල සම්පූර්ණ කතෘ අයිතිය ප්‍රභා චතූ ජයසිංහ සතු වේ. කතෘගේ පූර්ව ලිඛිත අවසරයකින් තොරව මෙම නිර්මාණ වල කිසිදු කොටසක් උපුටා ගැනීම, නැවත පළ කිරීම, විද්‍යුත් මාධ්‍ය මගින් බෙදා හැරීම හෝ වෙනත් ඕනෑම ආකාරයකින් වාණිජමය හෝ පෞද්ගලික ප්‍රයෝජනය සඳහා භාවිත කිරීම සපුරා තහනම් වේ. මෙය බුද්ධිමය දේපළ පනත යටතේ නීතිමය වරදකි."     

Next Episode